Erotizm erotic kelimesiyle karıştırılmamalı. Erotizm, cinselliğin betimlenme ve yüceltilmesine denir. Antik çağın en eski dönemlerinden günümüze dek sanat eserlerinin başlıca unsurlarından biri oldu. Erotizmin sanat eserlerinde yer alışı kimi zaman estetik heyecan ve incelikler taşırken, kimi zaman da salt cinsel güdülere yönelik uyarıcı bir etken olarak kaldı.
Edebiyat tarihi içinde erotizme geniş yer veren başlıca eserler arasında, Ovidius’un Sevmek Sanatı, Petronius’un Satiricion, Boccaccio’nun Decamerone, Arentino’nun Ragionamenti (söyleşiler) ve Sonnetti Lussiriosi (Uçarıca Soneler), J.Swift’in Gulliver’s Second Travel (Gulliver’in İkinci Gezisi) ve Directions to Servants (Hizmetçilere Öğütler), Voltaire’in Odalisque (Odalık), Baudelaire’in şiirleri, D.H Lawrance, Faulkner, Henry Miller, Hemingway gibi XX. yy yazarlarının romanları sayılabilir.
Cahillikten olsa gerek insanlar erotizm ile erotiği hatta ve hatta pornoyu aynı kefede eleştiriyor. Biraz araştırma yapsak ve okumaya çalışsak aslında bir çok ön yargıyı ve yanlış bilgiyi doğrularıyla kolayca değiştirebiliriz.
Erotizm kelimesi bir toplulukta ortam da geçince insanlarımızda bir utan yada bıyık altından gülme gibi tepkileri oluyor anlatmak istedigim erotizmin bizdeki çağrısımı çok farklı ama elin ogulları kitaplarda sanat eseri olarak kullanıyorlar
bizde erotizm kullanıldıgı zaman prim yapsın diye kullanılıyor .
Maalesef ki ön yargıları hayatımıza şekil vermiş durumda.