Ziggurat, Mezopotamya’da tabandan başlayarak tepeye doğru, kat kat daralarak yükselen, üzeri açık dört köşe tapınaktır. Zigurat ya da zuggurak biçiminde de yazılır. Tanrı dağı anlamındadır. İlk olarak Sümerliler’ce yapıldığı sanılır. Orta Asya’dan gelen bu kavimlerin yüksek dağları Tanrı mekanı kabul ettiklerinden, dağlık olmayan Mezopotamya yöresinde böyle yüksek, yapay bir tepe oluşturarak, onu Tanrı’nın Makamı ve tapınak yeri olarak nitelendikleri sanılır. Zigguratlar genellikle dört köşe ve yüksek bir set biçiminde olur, etrafında duvarlarla çevrili bir avlu bulunurdu.En tepe kutsal makamdı; burada tanrıya ait bir ya da birkaç oda bulunurdu. Ziggurat kalıntılarına, günümüzde Mezopotamya’nın hemen hemen her yerinde rastlanır. Kat kat yükselen bu tapınaklarda taş yerine kerpiç, harç yerine zift kullanıldığı için hava ve yağmurun etkisiyle yıkılmışlardır. En ünlü ziggurat Babil Kulesi’dir ve yapılışı Tevrat’ta anlatılır. Ziggurat konusunda en geniş bilgi ise, Herodotos’un Babil’deki Boal tapınağı üzerine yazdığı yazılardan edinildi.
